Seda

Seda to głos i echo. Imię ma słowiańskie korzenie, ale najczęściej noszą je Turczynki. W Turcji brzmi swojsko i kobieco, mieści się między innymi imionami bez zgrzytu. Krótkie, dwie sylaby, łatwe do zapamiętania.

Echo nigdy nie odzywa się pierwsze. Odpowiada. Wraca do ciebie twój własny głos, trochę inny, bo przeszedł przez powietrze i musiał się o coś odbić. Seda mówi właśnie o tym powrocie, o dźwięku, który wraca do człowieka.

W polskiej klasie takie imię od razu słychać, gdy nauczyciel czyta listę obecności. Nie ma dla niego dnia w kalendarzu imienin. Nie dorobiło się zdrobnienia, więc zostaje całe. Żadnej Sedki, żadnego skracania. I dobrze. Bo Seda znaczy głos, znaczy echo.