Sanjar

Sanjar przyszedł z języków tureckich. Znaczy tyle co „ten, który przebija", i ten sens ostrza został w nim do dziś. Imię nie ma słowiańskich ani łacińskich korzeni, więc w polskim kalendarzu brzmi obco. Nie znajdziesz też jego zdrobnień ani żeńskiej wersji.

Nosił je prawdziwy władca. Ahmad Sanjar rządził imperium Seldżuków od 1118 do 1157 roku, a był synem Malik-Szaha. Dworscy kronikarze pisali, że dostał imię po Sindżarze, mieście przy granicy syryjskiej, gdzie się urodził. Ale badacze czytają je wprost z tureckiego: ten, kto przebija, kto pcha ostrze naprzód.

I tu imię się rozdwaja. Raz mówi o miejscu, raz o czynie.

Chłopiec o takim imieniu od razu rzuca się w oczy na liście obecności w polskiej klasie. Nie ma dla niego imienin w kalendarzu. Zostaje mu za to znaczenie starsze niż każda metryka: przebijać, pchać ostrze naprzód.