Ronald

Ronald ma korzenie germańskie. Powstał z dwóch słów: jedno znaczyło radę, drugie władzę. Razem dają to, co dziś tłumaczymy jako władca rady. Do angielszczyzny imię trafiło przez osadników skandynawskich w Szkocji, gdzie dawna forma Rögnvaldr z czasem złagodniała w Ronalda.

W Polsce to imię obce. Nie ma go w kalendarzu, więc chłopiec o imieniu Ronald nie obchodzi imienin jak Tomek czy Marek. W szkolnym dzienniku wygląda trochę jak gość z innego kraju, a rodzice pewnie znali je z filmu albo z piosenki.

Najsłynniejszy Ronald wcale nie nosił tego imienia na co dzień. John Ronald Reuel Tolkien, autor Hobbita, był Ronaldem tylko dla rodziny, a i tak przyznawał, że imię nigdy nie leżało na nim dobrze. To się zdarza. Można nosić imię całe życie i wciąż czuć się w nim trochę nieswojo.

Ale znaczenie zostaje proste i stare. Rada i władza, dwa słowa z dawnych germańskich pól.