Reut

Reut przyszło z hebrajskiego. Znaczy tyle co przyjaźń, a po ludzku towarzyszka, ktoś, kto trzyma się blisko na co dzień. Imię nie ma zdrobnień. Nie ma też męskiego odpowiednika, więc stoi samo.

Rdzeń, od którego pochodzi, mówi o byciu razem, o sąsiadach, co na siebie liczą. W hebrajskiej Biblii Reut pojawia się najpierw jako zwykłe słowo, a dopiero potem ktoś nadał je córce. Dziewczynka dostawała imię, a inni wciąż mówili tym słowem o bliskości. W Izraelu do dziś działa dwojako. Kobieta się tak nazywa, a to samo słowo pada w codziennej rozmowie o przyjaźni.

W polskiej klasie Reut od razu słychać. Brzmi obco między Zuzią a Hanią z dziennika, łatwe do przeczytania, trudne do umieszczenia. I dobrze. Nikt go nie spolszczy na przyjaźń. Ono samo mówi: przyjaźń.