Rabia

Rabia ma korzenie hebrajskie, a rozkwitła wśród Arabów i Turków. Po turecku noszą je kobiety do dziś, w Stambule i w małych miastach. Imię krótkie, łatwe do wymówienia. Po arabsku znaczy tyle co „czwarta". Czwarte dziecko w rodzinie, czwarta córka.

Najsłynniejsza Rabia to mistyczka z Basry, Rabia al-Adawijja z VIII wieku. Pisała o czystej miłości do Boga, bez lęku i bez nagrody. Nazywają ją pierwszą wielką świętą sufizmu. Pamiętają ją w całym świecie islamu, a jej słowa przetrwały ponad tysiąc lat.

Po polsku imię tłumaczy się jako „wiosna". To skojarzenie przyszło później, bo Rabia brzmi blisko arabskiego słowa na wiosnę. W szkolnym dzienniku Rabia stoi obok Zosi i Leny. Po arabsku ciągle znaczy „czwarta", a po polsku wiosna.