Onur

Onur to imię tureckie, dają je chłopcom. Znaczy tyle co „honor, godność". I akurat tutaj znaczenie pokrywa się z pochodzeniem, bo imię wyrasta wprost z łacińskiego słowa honor. Turcy wzięli je z francuskiego honneur dopiero w czasach nowożytnych.

Łaciński honor nie mówił o uczuciu. Chodziło o szacunek, jaki człowiek zdobywał publicznie, o poważanie wśród swoich i o urzędy, które mu powierzano. Tę społeczną nutę imię zachowało do dziś. Kto nosi Onur, dostaje w nim miarę zachowania, a nie kolor albo porę roku.

Zdrobnień nie ma. Nie ma też wariantów ani żeńskiej pary. Imię zostaje jednym słowem.

W polskim dzienniku Onur trafia dziś między dzieci tureckich rodzin, tuż obok bardziej swojskich imion. Nauczyciel czyta je raz i już pamięta łacinę spod spodu: honor, godność.