Iulia

Iulia przyszła do nas z łaciny. To żeńska forma imienia Iulius, nazwiska starego rzymskiego rodu Juliuszów. Tłumaczy się je jako młoda, a po polsku dokładamy do tego promienista.

W codziennym życiu prawie nikt nie zapisuje jej przez „i". Zwykle mamy Julię, a w domu i w szkole robi się z niej Julka albo Jula. Dla chłopca zostaje męski Juliusz, jak Słowacki, którego wiersze wciąż czyta się do matury.

Wyobraź sobie dziennik klasowy. Iulia stoi tuż obok kilku Julii, ta sama rodzina, tylko pisownia trochę bardziej łacińska. I choć zapis wygląda obco, sens sięga do jednego słowa: młoda.