Octavian

Octavian ma korzeń w łacinie. Rzymskie octavus znaczy „ósmy", a od niego poszło rodowe imię Octavius. Potem doszła końcówka i zrobił się Octavianus, znak przynależności do tego rodu. Ósmy syn, ósme dziecko w rodzinie. Rzymianie potrafili tak liczyć potomstwo, a taki rachunek zostawał w imieniu na całe życie.

Najsłynniejszy nosiciel tego imienia zaczynał jako Gajusz Oktawiusz. Cezar go adoptował, a chłopak z czasem sięgnął po tytuł August i rządził Rzymem jako pierwszy cesarz. I tak zwykły liczebnik porządkowy stanął za jednym z największych imion starożytności. Za całą tą potęgą siedzi proste słowo. Ósmy.

W Polsce Octavian brzmi rzadko i trochę odświętnie. Nauczyciel czytający dziennik zatrzyma się na nim na sekundę, zanim przejdzie dalej. Dziecko dostaje imię z rzymską liczbą w środku, słowo, które kiedyś znaczyło tyle co ósmy.