Nikos

Nikos przyszło do nas z greki. Stoją za nim dwa słowa: nikē, czyli zwycięstwo, i laos, czyli lud. Razem znaczą tyle co „zwycięstwo ludu".

Pierwszy człon wziął się od Nike, skrzydlatej postaci od wygranej. Grecy stawiali ją przy żołnierzach i biegaczach, a jej imię weszło do wielu imion o ludziach. Potem Grecy skracali te długie formy i tak został sam Nikos. Krótko, mocno, łatwo zawołać przez podwórko. W Grecji spotkasz je na listach piłkarzy i na tablicach pamiątkowych.

U nas brzmi obco. Polak przeczyta je bez trudu, ale w szkolnym dzienniku od razu widać gościa z południa. Dwie sylaby, greckie korzenie.

Znaczenie trzyma się mocno. Nikos mówi o wygranej całej gromady, nie jednego bohatera. Zwycięstwo ludu.