Natia

Natia to imię o słowiańskim rodowodzie. Krótkie, otwarte, łatwe do zapisania i do wymówienia. W szkolnym dzienniku stanęłoby spokojnie obok Natalii, a nauczyciel nie musiałby pytać, jak się je pisze.

Ale znaczenie, które do niego przylgnęło, przyszło z innej strony. „Światło, jasność" to sens gruziński. Tam Natia stoi blisko imienia Natela, zbudowanego na rdzeniu oznaczającym światło. Więc słowiańskie imię świeci blaskiem pożyczonym z Kaukazu.

W urzędzie Natia wygląda po prostu słowiańsko i nikt się nie potknie przy literowaniu formularza. A pod spodem czeka to gruzińskie „światło, jasność", dla kogoś, kto zechce zajrzeć głębiej.

Natia nie ma w polskim kalendarzu własnego dnia imienin. Nie ciągnie też za sobą długiego szeregu zdrobnień. Zostaje sobą: słowiańska w rodowodzie, jasna w gruzińskim znaczeniu.