Zhandos

Zhandos przyszedł z języka kazachskiego, z rozległego stepu. Składa się z dwóch części. „Żan" znaczy dusza i sięga perskiego jān. „Dos" znaczy przyjaciel i trzyma się blisko perskiego dūst. Razem czyta się to jako przyjaciel duszy.

Perskie jān po dziś dzień służy też jako czułe „drogi", dodawane do imienia bliskiej osoby. Cząstka „żan" wędruje po imionach od Kaukazu po Azję Środkową, wszędzie tam, gdzie perski wszedł do codziennej mowy. „Dos" mówi po prostu o kimś bliskim, o towarzyszu. Chłopiec o imieniu Zhandos łączy jedno z drugim.

Polski urzędnik może się zawahać przy tych spółgłoskach z przodu. Ale wymowa układa się szybko. Kazachski nie daje tu polskiego zdrobnienia, więc imię zostaje w całości na liście w klasie.

Znaczenie broni się samo. Zhandos to przyjaciel duszy.