Zhanbolat

Zhanbolat przyszedł ze stepu, prosto z języka kazachskiego. Składa się z dwóch części, obu bardzo starych. „Żan" znaczy dusza albo życie, a do mowy tureckiej trafiło z perskiego jan. „Bołat" to stal, od perskiego pulad, dawnej nazwy twardej stali damasceńskiej. Kupcy wozili ją kiedyś przez Azję Środkową. Razem wychodzi stalowa dusza. I tu znaczenie trzyma się blisko obu członów, a nie doczepia się później.

Samo „bołat" żyje też osobno. Bołat i Bułat noszą mężczyźni w krajach tureckich, więc Polak spotka te imiona czasem wcześniej niż Zhanbolat. Znaczą tyle co druga połowa dłuższego imienia, czyli stal.

W polskim dzienniku szkolnym Zhanbolat wygląda długo i odmienia się opornie. Nauczyciel przystanie na chwilę przy wywoływaniu listy. Ale samo imię rozkłada się na dwie proste rzeczy. Dusza i stal.