Zhang

Zhang pochodzi z chińskiego i nie ma nic wspólnego z europejskimi imionami. Znak zapisuje się jako połączenie łuku ze znakiem długości albo naciągania. Najstarsze znaczenie to „napinać łuk”, czyli ciągnąć cięciwę, aż drewno się wygnie.

W Chinach Zhang to przede wszystkim nazwisko. Noszą je setki milionów ludzi, bo należy do najczęstszych na świecie. Jednym z nich był Zhang Heng, astronom z czasów dynastii Han. Zbudował przyrząd wykrywający odległe trzęsienia ziemi. Jego imię trzymało sens łucznika długo przedtem, nim ktokolwiek zapisał je po polsku.

U nas Zhang brzmi obco. Nie ma zdrobnienia, nie ma polskiego wariantu. Nauczyciel odczyta je z dziennika raz i zostawi w całości.

I dobrze. Bo w tym imieniu siedzi czasownik. Zhang to moment tuż przed strzałem, to „napinać łuk”.