Zachar

Zachar wyrósł z hebrajskiego imienia, które znaczy „Jahwe pamięta". Po polsku znamy je głównie w dłuższej postaci, jako Zachariasz. Zachar to jego krótszy, wschodni wariant. Rosjanie i Ukraińcy mówią Zachar albo Zakhar i noszą je zwyczajnie, bez patosu.

Za imieniem stoi biblijny Zachariasz, ojciec Jana Chrzciciela. Anioł zapowiedział mu późnego syna, a imię przypomina, że Bóg nie zapomina o danym słowie. Na Ukrainie mocne brzmienie dał mu Zachar Berkut, bohater opowieści Iwana Franki z 1883 roku. Przetrwało i w kalendarzach cerkiewnych, i w kościelnych.

Sens się nie zmienił: chodzi o pamięć.

Na Ukrainie chłopiec o imieniu Zachar wpisze się do szkolnego dziennika krótko. W urzędzie, na oficjalnym formularzu, urośnie do Zachariasza. A potem wraca do Zachara.