Yonathan

Yonathan wyrasta z hebrajskiego, ze starszej formy Jehonatan. Wewnątrz siedzą dwa kawałki. Jeden to imię Boga, drugi to czasownik dawania. Razem mówią prosto: jahwe dał.

Najgłośniej to imię brzmi w Biblii. Jonatan, syn króla Saula, przyjaźnił się z Dawidem i ostrzegł go przed gniewem własnego ojca. Ta historia osadziła imię w tradycji żydowskiej i trzyma je tam do dziś. Dlatego skojarzenie jest hebrajskie i żydowskie, nie luźne.

Znaczenie czyta się wprost. Dziecko dostaje imię, które mówi, że samo jest darem, a dawca też pada z imienia.

W polskiej szkole Yonathan stoi obok oswojonego Jonatana. Różni je jedno „h". To ślad hebrajskiego oryginału, a nie polskiego zmiękczenia. I właśnie ono oddaje dziecku pełne słowo: jahwe dał.