Xiaoyun

Xiaoyun przychodzi do nas z chińskiego i od razu widać, że to gość z daleka. Pochodzenie ma inne, spoza naszego kręgu. W mandaryńskim rozkłada się na dwie cząstki. Yun to chmura. A xiao? Tu robi się ciekawie.

Zapisane znakiem 晓, xiao znaczy świt albo brzask. Wtedy Xiaoyun to obłok o poranku. Ale ten sam dźwięk można zapisać znakiem 小, a wtedy znaczy mały. Stąd polskie „mała chmurka". Jeden dźwięk, dwa znaki, dwa różne obrazy.

W polskiej klasie takie imię od razu się wyróżnia. Nauczyciel czyta listę, dochodzi do czterech liter i nie ma się czego złapać, bo nie brzmi ani po naszemu, ani po łacinie. Nie ma zdrobnienia, nie ma polskiego wariantu. Xiaoyun zostaje sobą i trzyma swój kształt na każdym formularzu w urzędzie. A znaczenie zostaje proste: chmura o świcie albo mała chmurka.