Wenata

Wenata to imię rzadkie, a jego początek trudno przypiąć do jednego źródła. Wykazy podają pochodzenie po prostu jako „inne", bo ślad się urywa i nikt go pewnie nie doprowadzi do końca. Zostaje za to krótkie znaczenie: „polujący".

Polować znaczyło czytać tropy i czekać. Trzeba było wiedzieć, kiedy ruszyć, a kiedy siedzieć cicho. Imię oparte na takim czasowniku trzyma się bliżej działania niż cnoty.

Wenata nie ma utartych zdrobnień ani swoich imienin w kalendarzu. Dziewczynka z takim imieniem w dzienniku szkolnym wygląda inaczej niż Zosie i Maje obok. Nauczyciel zatrzymuje się przy pisowni. Sens „polujący" doczepił się raczej później, bo starszy rdzeń został poza zasięgiem. Dlatego imię nosi swoje znaczenie jak opowieść, a nie jak dowód. Pewne zostaje jedno: Wenata, polujący.