Wielisław

Wielisław to imię z dwóch starych cząstek słowiańskich. „Wieli-" znaczy wielki, „-sław" to sława. Razem dają proste odczytanie: wielka sława. Dawne słowiańskie imiona często składano właśnie tak, z dwóch członów o dobrym znaczeniu. Cząstka „-sław" wraca w wielu polskich imionach, od Bogusława po Stanisława, i Wielisław trzyma się tego towarzystwa.

Żeńska odmiana brzmi Wielisława. Te same korzenie, ta sama sława, tylko rodzaj inny.

Polski sens bywa oddawany jako „pragnący sławy". I tu imię zmienia ton. Cząstki mówią o wielkiej sławie, a ten opis robi z niej pragnienie. Kogoś, kto sławy dopiero szuka. Chce jej, choć jeszcze jej nie trzyma. To imię o człowieku w ruchu.

W szkolnym dzienniku Wielisław dziś rzuca się w oczy. Jest rzadki. Jego żeński wariant Wielisława jest jeszcze rzadszy.