Wieczysław

Wieczysław to imię z dwóch części. Pierwsza idzie od słowa „wieczysty", czyli taki, co trwa bez końca. Druga to „-sław", ten sam człon co w Wacław czy Mirosław. Razem wychodzi „wiecznie sławny".

Imię dziś rzadkie. Rodzice sięgają po Wacława albo Bronisława, a Wieczysław zostaje na uboczu. Szkoda, bo brzmi mocno i mówi wprost, o co chodzi: o sławę, która ma zostać na zawsze, a nie zgasnąć po jednym pokoleniu.

Jest też żeńska para, Wieczysława, złożona z tych samych dwóch rdzeni. Wyobraź sobie dziennik w klasie. Nauczyciel czyta listę, dochodzi do tego imienia i musi zwolnić, bo cztery sylaby same nie przelecą. Dziecko już wie, że jego imię trwa dłużej niż inne.

I tak zostaje: „wieczysty" o tym, co się nie kończy, „sław" o sławie.