Vera

Vera ma dwa źródła. Po łacinie verus znaczy „prawdziwy", i stąd bierze się jej najstarszy trop. Po rosyjsku vera to po prostu wiara, zwykłe słowo, jakie tam każdy rozumie od razu. Polski oddaje ten sens jako wiara.

Dlatego Vera brzmi jak imię o zaufaniu, a nie o samej prawdzie. Rosyjskie skojarzenie ciągnie znaczenie ku wierze. Krótko mówiąc, chodzi o wiarę.

U nas imię zapisujemy też jako Wera, przez W zamiast V. W szkolnym dzienniku obie formy potrafią stanąć obok siebie, Vera i Wera, a czyta się je tak samo. Łacińskie verus i rosyjska vera spotykają się w jednym krótkim imieniu, a na końcu zostaje wiara.