Vlas

Vlas brzmi po rosyjsku i naprawdę stamtąd przychodzi. To wschodni odpowiednik imienia Błażej. A samo Błażej sięga łacińskiego słowa `blaesus`, czyli kogoś, kto sepleni. Stąd krótkie znaczenie: sepleniący.

W rosyjskiej tradycji Vlas zrósł się ze świętym Własem, opiekunem bydła i gardła. Gospodarze wołali go w lutym, kiedy zwierzęta chorowały. Seplenienie i chore gardło jakoś się tu spotykają, bo jedno i drugie dzieje się w ustach. Imię nie chwaliło. Nazywało wadę mowy i tyle.

Na polskiej liście imion Vlas trafia się rzadko. Nie ma swoich zdrobnień, nie ma łagodniejszej wersji, za którą można się schować. Ma za to jedną krótką sylabę i szczerość co do tego, skąd wyrósł. Słowo o seplenieniu stało się imieniem mężczyzny, potem świętego, a sens się nie zmienił. Vlas dalej znaczy `blaesus`: sepleniący.