Vitalij

Imię Vitalij wyrasta z łaciny. Stoi za nim słowo vitalis, czyli „należący do życia", a jeszcze głębiej vita, po prostu życie. Rzymianie nadawali je synom, a potem przejęli chrześcijanie. Święty Vitalis z Mediolanu, męczennik, trafił do kalendarza i dzięki temu imię przetrwało.

Dziś Vitalij słyszy się głównie u Rosjan i Ukraińców. Tam brzmi zwyczajnie, jak Marek czy Piotr u nas. Po polsku zapisujemy je trochę inaczej. Wariant Witalij idzie za naszą pisownią i od razu daje się przeczytać, bez tego zbitku słowiańskich liter.

Znaczenie zostaje przy łacinie. Vitalij to ktoś żywy, witalny. Kiedy nauczyciel czyta Witalij z dziennika, słychać w tym gościa ze wschodu, ale sam sens sięga wprost do rzymskiego vita, życia.