Uri

Uri pochodzi z hebrajskiego i znaczy „moje światło". Końcówka „i" to dzierżawcze „moje", więc mowa o świetle, które należy do kogoś, a nie o świetle w ogóle. Ta jedna głoska robi sporo roboty.

W Księdze Wyjścia Uri jest ojcem Besalela, rzemieślnika wybranego przez Boga do budowy Przybytku. Imię sięga więc do najstarszych kart hebrajskiej Biblii i mocno trzyma się tradycji żydowskiej. Znaczenie nie jest religijną nadbudową doklejoną potem. Siedzi w hebrajskim słowie or, czyli światło.

W Polsce spotkasz je rzadko. Nauczyciel czytający listę obecności może się przy nim zatrzymać, zanim przejdzie do bardziej swojskich imion. Ale kto je nosi, dostaje słowo krótkie i jasne: moje światło.