Timofey

Timofey wyrasta z greckiego imienia Timotheos. Złożyli je z dwóch słów: timē, czyli „cześć", i theos, czyli „bóg". Stąd polskie znaczenie: czczący boga. Grecki rdzeń mówi wprost, o co chodzi.

Do nas imię przyszło przez rosyjski. Timofey to jego wschodnia postać i właśnie z Rosją kojarzy je polskie ucho. Pisownia przez f trzyma ten ślad. Gdyby zamienić f na polskie t, imię straciłoby swój akcent.

Najstarszy słynny Tymoteusz to towarzysz świętego Pawła. Dostał od niego dwa listy, a te weszły do Nowego Testamentu. Dzięki temu imię rozeszło się po chrześcijańskiej Europie i dotrwało do dziś.

W polskiej klasie Timofey brzmi obco. Nauczyciel odczytuje je z dziennika i od razu słychać, że rodzina ma korzenie dalej na wschodzie. Ale samo znaczenie jest jasne. Cześć oddana bogu, od timē na początku po theos na końcu.