Sasza

Sasza to rosyjskie zdrobnienie. Tak w domu wołają i Aleksandra, i Aleksandrę, więc imię pasuje do chłopca i do dziewczynki. W Polsce brzmi obco i od razu słychać w nim wschód.

Znaczenie „obrońca ludzi" nie siedzi w tych dwóch sylabach. Przyszło z pełnego imienia, więc dołączyło do Saszy później, przez Aleksandra, a nie przez samo zdrobnienie. Aleksander wywodzi się z greckiego Alexandros, a tam kryje się słowo o obronie i słowo o człowieku. Sasza odziedziczył ten sens, choć sam brzmi miękko i swojsko.

W klasowym dzienniku Sasza rzuca się w oczy między Olą a Aleksandrą. Nauczyciel czyta imię i już wie, że rodzina ma wschodnie korzenie albo wschodnie ucho.

Krótkie imię, mocny rodowód. Za miękkim brzmieniem stoi tytuł wojownika. I właśnie dlatego Sasza znaczy tyle co obrońca ludzi.