Raul

Raúl przyszedł do hiszpańskiego przez łacinę, ale sens ma starszy niż jedno i drugie. Znaczy „doradca wilka". To dziwne połączenie. Bo doradca waży słowa, a wilk działa.

W Hiszpanii imię czuje się u siebie. Nikt w Madrycie nie pyta, skąd się wzięło, a kreska nad u od razu mówi, gdzie ono mieszka. Do Polski Raul trafia inaczej, trochę z boku, jako imię z południa.

I trafia bez świty zdrobnień. Nie ma osobnej formy pieszczotliwej, nie ma żeńskiej wersji obok. Kiedy nauczyciel czyta dziennik, chłopiec zostaje Raulem od pierwszej do ostatniej głoski.

Właśnie w tym siła tego imienia. Nie da się go skrócić, więc za każdym razem brzmi całe. Kto je nosi, dostaje nie legendę, tylko znaczenie – „doradca wilka".