Ralf

Ralf pochodzi od germańskiego imienia Radulf. Złożono je z dwóch części: rād, czyli rada albo mądra podpowiedź, i wulf, czyli wilk. Po polsku wychodzi z tego „mądry wilk" albo „rada wilka". Krótko i konkretnie.

Imię trzymało się w niemczyźnie i w krajach skandynawskich, a dłuższy Radulf z czasem skrócił się do Ralf. Ma bliskich krewnych. Angielski Ralph, staronordyjski Ráðúlfr, wszystkie wracają do tych samych dwóch słów. Wilk w tym imieniu nie straszy. To zwierzę czyta stado i porę roku, a radzi sobie dzięki rozsądkowi.

W dzienniku szkolnym Ralf zajmuje mało miejsca. Cztery litery, jedna sylaba. Nauczyciel woła je szybko, a za tym krótkim dźwiękiem stoi rada i wilk.