Tony

Tony pochodzi od imienia Antoni, a ono od rzymskiego nazwiska rodowego Antonius. W Rzymie nosili je politycy i wodzowie, choćby Marek Antoniusz, na długo przedtem, zanim imię trafiło do kalendarza świętych. W angielskim skrócono Anthony do Tony i tak zostało.

Znaczenia, które dziś powtarzamy, „wspaniały" i „nieoceniony", doczepiły się później. Samo Antonius nie ma pewnego sensu, bo badacze wiążą je z etruskimi korzeniami i na tym się kończy. Pochwalny wydźwięk przyszedł z greckiego słowa anthos, czyli kwiat. Ktoś je kiedyś zestawił i tak imieniu dorobiono ładne tło.

Po polsku w dokumentach zostaje Antoni. Tony wychodzi między znajomymi, w rozmowie, w podpisie na kartce. Brzmi swojsko i lekko. A gdy ktoś zapyta, co znaczy, odpowiedź jest krótka: wspaniały, nieoceniony.