Ralph

Ralph przyszedł z germańskich stron. Powstał ze złożenia dwóch starych słów: „rada" i „wilk". Widać je w staronordyckim Ráðúlfr i staroangielskim Rædwulf. Normańscy pisarze zapisali imię jako Radulf, a potem ustaliło się w formie Ralph. Znaczy tyle co „wilcza rada", a po polsku brzmi to jak „mądry wilk".

Anglicy długo wymawiali je „Rejf", nie „Ralf". Pisownia stała w miejscu, a dźwięk się przesunął. Aktor Ralph Fiennes do dziś mówi o sobie „Rejf". Tak samo brzmiało imię kompozytora Ralpha Vaughana Williamsa. Ralph Waldo Emerson wybrał już nowszą wymowę.

W polskiej klasie takie imię od razu rzuca się w oczy. Stoi obok Rafałów i Kaczmarków jak gość z daleka. Ale w środku ma coś swojego: wilka i radę razem, czyli mądrego wilka.