Pavla

Pavla wyrasta z łacińskiego paulus, a to słowo znaczyło po prostu „mały". Rzymianie nosili je jako przydomek rodowy, dopisywany obok imienia właściwego. Z tej małości urosło z czasem drugie znaczenie, czyli skromny. Bo kto mały, ten się nie przechwala.

Żeńska Pavla stoi na tej samej łacińskiej kości co męskie odpowiedniki. Brzmi delikatnie, ale nie ginie. W szkolnym dzienniku wygląda cicho między głośniejszymi imionami o rzymskim rodowodzie. Nie razi, nie krzyczy. Na imieninowej liście też nie pcha się do przodu, a i tak zostaje w pamięci.

Znaczenie trzyma się blisko korzenia i nigdy od niego nie odbiega. Nie ma tu ozdoby, jest za to jasny rdzeń. Mały, skromny. Tyle mówi to imię od czasów Rzymu.