Przemysława

Przemysława wyrasta z męskiego przemysław, a oba imiona rozkładają się na dwie słowiańskie cząstki. Końcówka „-sław" to sława, ta sama, co w bogusław czy mirosław. Początek, „przemysł", mówi o sprycie i bystrym namyśle. Razem wychodzi ktoś przemyślny i głośny dobrym imieniem.

Męska wersja ma koronowanego nosiciela. Przemysł II sięgnął po polską koronę w 1295 roku. Od tego imienia poszły też zdrobnienia: przemek na co dzień, przemko dawniej.

Sława w tych imionach nie oznacza hałasu. To raczej dobre imię, o którym się pamięta.

Przemysława trafia się rzadziej. W dzienniku klasowym pełne imię od razu rzuca się w oczy obok chłopięcego przemka. Dziewczynka z takim imieniem łączy spryt ze sławą, a polski sens zostaje prosty: przemyślna, bystra, sława.