Petrus

Petrus to łacińska postać imienia, a zaczyna się od greckiego petros, czyli „skała" albo „kamień". Grecy nazwali tak twardy, pewny grunt, a z czasem słowo stało się imieniem. Po polsku ten sam rdzeń dał Piotra, a w domu i na podwórku Piotrka.

Kiedy Chrystus zmienił Szymonowi imię, dał mu właśnie to słowo o kamieniu. Kościół zaniósł je po całej Europie. W polskich księgach ksiądz zapisywał chłopca po łacinie jako Petrus, choć przy chrzcielnicy wołano Piotr.

Znaczenie się nie ruszyło. Pisownia się zmieniała, ale kamień został kamieniem. Dlatego za każdym Piotrkiem ze szkolnego dziennika stoi to samo greckie słowo: skała.