Nadya

Nadya wzięła się od rosyjskiego imienia Nadieżda. A to imię znaczy po prostu nadzieja. Rosjanie skracali długie Nadieżda i tak zostało krótkie, domowe Nadya, imię na co dzień.

Korzeń jest słowiański. Ta sama myśl siedzi w polskim słowie nadzieja, więc dla polskiego ucha imię brzmi obco, ale sens da się odgadnąć. Nadzieja to nie pewność. To coś, co trzymasz, gdy sprawa jeszcze się nie rozstrzygnęła.

Obok Nadyi chodzi wariant Nadia. Łatwiej go zapisać i łatwiej wymówić za granicą, dlatego częściej trafia do metryki czy do dziennika w szkole. Nadya trzyma się bliżej rosyjskiego zapisu, tego z twardym „d" i miękkim końcem.

Na imieninach nikt nie myśli o etymologii. Ale kiedy ktoś woła Nadya, woła krótką wersję imienia, które mówi jedno: nadzieja.