Nicolás

Nicolás wyrósł z greckiego Nikolaosa. Złożono go z dwóch słów: nikē, czyli zwycięstwo, i laos, czyli lud. Stąd znaczenie, które trzyma się do dziś: zwycięstwo ludu.

Po hiszpańsku imię dostało swój akcent nad literą a i własny rytm. I tak Nicolás rozszedł się po Hiszpanii oraz całej Ameryce Łacińskiej. Nosił je choćby Nicolás Maduro, ale też malarze i zwykli ludzie z targu. Grecki rdzeń został, tylko wymowa zmiękła.

W Polsce brzmi obco. Bo mamy swojego Mikołaja z tego samego greckiego źródła, więc od razu słychać różnicę. Dziecko zapisane w dzienniku jako Nicolás wyróżnia się już na apelu. Imieniny wypadają przy świętym Mikołaju z Miry, tym samym biskupie, od którego poszła postać świętego od prezentów. A sens zostaje ten sam: zwycięstwo ludu.