Mirian

Mirian wywodzi się z hebrajskiego. To odmiana starszego imienia Miriam, które nosiła siostra Mojżesza. Uczeni do dziś spierają się o dokładne znaczenie, a jednym z dawnych odczytań jest „umiłowana", i stąd polski sens: upragnione dziecko.

Końcowe „n" odróżnia Mirian od Miriam. Tyle wystarczy. W dzienniku szkolnym oba imiona stoją tuż obok siebie, ale nauczyciel czyta je inaczej, bo ucho łapie tę drobną zmianę na końcu.

Sens „umiłowana" dołączył do imienia później i nie jest dosłownym tłumaczeniem hebrajskiego rdzenia, który wymyka się prostemu przekładowi. Mirian daje dziecku więź z jednym z najstarszych zapisanych imion kobiecych. A różni je jedna rzecz: „n" zamiast „m".