Lilija

Lilija wzięła się z łaciny. Źródłem jest lilium, czyli po prostu lilia, ten biały kwiat z ogrodu. Znaczenie trzyma się blisko rośliny, bo imię i kwiat mówią o tym samym. Łacińskie lilium poszło zresztą w świat i osiadło w wielu językach.

Zdrobnienia robią z niego coś domowego. Lila i lilka skracają trzy sylaby do jednego zawołania. A liliana rozciąga je z powrotem, ta sama łacińska podstawa, tylko dłuższa.

Lilia w kulturze europejskiej znaczyła sporo. Malarze dawali ją na obrazach jako znak bieli, pojawiała się też w herbach. Dziewczynka o imieniu Lilija dostaje ten bagaż za darmo.

W szkolnym dzienniku Lilija stoi obok Lidii i Liliann. Blisko, ale osobno. Nauczyciel pewnie i tak woła ją „Lila". A pod spodem zostaje łacińskie lilium, kwiat lilii.