Kwiryn

Kwiryn wywodzi się z łaciny, od imienia Quirinus. Tak Rzymianie nazywali jednego ze swoich najstarszych bogów, tego od założenia miasta i od spraw wojennych. Starożytni pisarze łączyli to imię z sabińskim słowem quiris, czyli włócznia. Właśnie stąd bierze się znaczenie: włócznia.

Do polskiego imię trafiło przez Kościół. Nosił je święty Kwiryn, wczesny męczennik, i dlatego Kwiryn ma swoje miejsce w kalendarzu imienin. Dziś słyszy się je bardzo rzadko. W szkolnym dzienniku raczej go nie znajdziesz, a urzędnik zapyta pewnie, jak się je pisze.

Żeńska wersja brzmi Kwiryna i pojawia się jeszcze rzadziej. Ale oba imiona trzymają się jednego korzenia. To łacińskie Quirinus i dawna włócznia.