Kerem

Kerem przyszedł do tureckiego z arabskiego. Tam słowo karam znaczy szczodrość i hojność. Blisko stoi przymiotnik kerim, czyli szlachetny i otwarty, a wywodzi się z niego jedno z imion Boga w islamie, Al-Karim, „Szczodry". Dlatego imię od początku mówi o szlachetności i dobroci.

W tureckiej kulturze Kerem to przede wszystkim bohater ludowej opowieści. „Kerem ile Aslı" mówi o chłopaku, co kocha Aslı, ale rodzina nie chce dać zgody na ślub. Kerem idzie za nią przez cały kraj i umiera, zanim zdążą się pobrać. Wędrowni śpiewacy, aszycy, do dziś śpiewają tę historię.

Nad Wisłą imię noszą głównie dzieci z tureckich i kurdyjskich rodzin. Zdrobnień nie ma. Nie ma też polskiego wariantu. W dzienniku szkolnym Kerem zostaje Keremem, a znaczenie trzyma się słowa karam: szczodrość.