Kristof

Kristof wyrasta z greki. Christophoros łączył imię Chrystusa z czasownikiem pherein, czyli nieść. Stąd bierze się znaczenie: niosący chrystusa. W polszczyźnie utarła się forma Krzysztof, a Kristof trzyma się pisowni bliższej greckiemu źródłu.

Za tym znaczeniem stoi konkretna postać. Święty Krzysztof według legendy przeniósł dziecko przez rwącą rzekę i dopiero na drugim brzegu poznał, że niósł Chrystusa. Kościół uczynił go patronem podróżnych, a potem kierowców. Jego imieniny wypadają 25 lipca, więc mały Kristof świętuje razem z ludźmi w trasie.

Na co dzień imię się skraca. Krzysiek starczy w zupełności.

I tak jedno imię ma dwa życia. W dzienniku lekcyjnym pada pełna forma, Kristof albo Krzysztof, ale na przerwie nikt już tak nie mówi. Zostaje grecki źródłosłów, święty od rzeki i szkolne Krzysiek.