Klaudian

Klaudian wyrósł z łaciny. Stoi za nim rzymskie nazwisko rodowe Claudius, a jeszcze głębiej przymiotnik claudus, czyli „kulawy". To znaczenie nie jest ozdobą doklejoną później. Tak brzmiał sam korzeń. Rzymskie rody nosiły Claudius przez pokolenia, na długo zanim imię dotarło do Polski.

Imię trzyma się blisko rodziny. Klaudiusz to jego pełniejszy, bardziej rzymski wariant, a Klaudia to żeńska forma, po którą polscy rodzice sięgają do dziś. Wszystkie trzy prowadzą do tej samej łacińskiej rodziny.

W szkolnym dzienniku Klaudian nie trafia się często. Ale kiedy już się pojawi, ciągnie za sobą całą łacińską gromadę imion. Na imieninach spotka Klaudię i Klaudiusza. A pod spodem zostaje to samo słowo: claudus, kulawy.