Khristina

Khristina wyrasta z greki. Korzeń to Chrystus, a imię znaczy tyle co „należąca do chrystusa". Pisownia przez kh prowadzi na wschód, do Rosji, gdzie Христина nosiły najpierw męczennice, a potem zwykłe dziewczynki.

U nas to samo imię przyjęło się jako Krystyna. Tak zapisuje je nauczycielka w dzienniku i tak wpada do kalendarza imienin. Khristina zachowuje rosyjski płaszcz, bo przyszła do nas z transliteracją, z papierami, z rodzinami zza granicy.

W domu Krystyna robi się Krysią. Krótko, po swojemu.

Święta Krystyna z Tyru dała imieniu wczesną patronkę i od niej idzie zwyczaj świętowania imienin. Znaczenie „należąca do chrystusa" siedzi w imieniu od początku, nikt go nie dokleił później. Kto pisze Khristina zamiast Krystyna, ten zapisuje drogę przez rosyjski, a sens zostaje ten sam: należąca do chrystusa.