Jesse

Jesse przyszło z hebrajskiego, od imienia Iszaj. W Biblii Iszaj z Betlejem był ojcem króla Dawida, pasterza, który sięgnął po tron. Do samego imienia ludzie przypięli z czasem znaczenie „podarunek". I dobrze ono leży.

Po polsku Jesse brzmi obco, bo obco jest. Do nas trafiło przez angielski, gdzie rozkwitło po reformacji, kiedy purytańskie rodziny wracały do imion ze Starego Testamentu. Stamtąd popłynęło do Ameryki i tam przyjęło się na dobre.

W średniowieczu Iszaj dostał drugie życie w sztuce. Drzewo Jessego to witraże i malowane rękopisy, gdzie ród Jezusa wyrasta z leżącego przodka. Można je jeszcze zobaczyć w katedralnych oknach. Imię znaczy więc korzeń, początek rodu.

Nauczyciel zatrzyma się przy tym imieniu w dzienniku. Krótkie, twarde, bez polskiego zdrobnienia. Hebrajski rdzeń trzyma mocno, a znaczenie zostaje jedno: podarunek.