Ján

Jan wziął się z hebrajskiego imienia Jochanan. Znaczyło ono „bóg jest łaskawy" i to znaczenie zostało z nim do dziś. Grecy zapisali je jako Ioannes, Rzymianie jako Iohannes, a do nas przyszło już jako Jan. Imię przypłynęło z daleka, a brzmi całkiem swojsko.

W Polsce Jan szybko gubi oficjalny ton. Chłopak wpisany do dziennika jako Jan dla kolegów jest Jankiem, a w domu Jasiem. Janusz dawno się usamodzielnił i chodzi własną drogą. A dziewczynki dostają ten sam rdzeń w imieniu Janina.

Janów w kalendarzu nie brakuje. 24 czerwca świętuje Jan Chrzciciel i wtedy imieniny obchodzi pół klasy. Jaś, Janek i Janusz, wszyscy wyrośli z jednego hebrajskiego Jochanana.