Halima

Halima ma korzeń semicki. Pola mówią o pochodzeniu hebrajskim, a imię żyje głównie w świecie arabskim. Znaczy „łagodna, spokojna”. Ten sam rdzeń wiąże się z cierpliwością i spokojem, nie z naporem.

Najbardziej znana Halima to Halima as-Sadijja. Ta beduińska mamka wykarmiła i wychowała małego Muhammada. Muzułmańska tradycja pamięta ją jako opiekunkę cierpliwą i dobrą. Dzięki niej imię kojarzy się z troską, a nie z siłą.

Imię nie ma polskich zdrobnień ani wariantów. Stoi samo. W Polsce brzmi obco i pojawia się rzadko, czasem na liście obecności w klasie, gdzie nauczyciel czyta je wolno i pyta, jak zapisać. A potem zostaje przy nim to jedno słowo: „łagodna”.