Hersz

Hersz przyszedł do polskich ksiąg prosto z jidysz. Tam Hirsch znaczy jelenia, dorosłego byka z porożem. Ale ślad prowadzi do hebrajskiego, bo żydowskie rodziny wiązały Hersza z imieniem Cwi, a Cwi to po hebrajsku jeleń. Chłopiec bywał więc Herszem w domu i Cwi w synagodze. Jedno imię do sąsiadów, drugie do modlitwy.

Pisownia się wahała. W metrykach spotkasz Hersz, spotkasz też Hirsz. Do tego czułe zdrobnienie Herszel, które zostawało przy mężczyźnie długo po dzieciństwie. Na szkolnej liście obecności takie formy potrafiły stać kilka linijek od siebie. Urzędnik zapisywał jedną wersję, a rodzina i tak mówiła po swojemu.

Znaczenie cały czas trzymało się zwierzęcia. To jeleń z błogosławieństwa Naftalego w Księdze Rodzaju. Hersz dalej znaczy jeleń.