Ganesh

Ganesh przyszedł z sanskrytu. Powstał z dwóch słów: gana, czyli gromada albo zastęp, i isza, czyli pan. Razem dają to, co zapisano tutaj: „pan zastępów". Gana to byli towarzysze i wojownicy boskiego wodza. Imię stawia więc kogoś na czele licznej drużyny, kogoś, kto prowadzi.

W Indiach pełniejsza forma Ganesha należy do słoniogłowego bóstwa. Wzywa się je na początku każdego dzieła, bo usuwa przeszkody i otwiera drogę. To skojarzenie religijne, obce polskiemu kalendarzowi. Imię nie ma u nas ani imienin, ani zdrobnienia, więc dziecko nosi je w wersji surowej.

W Polsce brzmi rzadko. Na szkolnej liście obok Kacpra i Zosi od razu rzuca się w oczy, bo sanskrycki rdzeń wciąż słychać. Nikt go nie spolszczył, nie skrócił, nie dopasował. Zostaje przy nim proste znaczenie: pan zastępów.