Galina

Galina przyszła z greki. Słowo galḗnē znaczyło spokój morza, ciszę fal, kiedy burza już przeszła. Grecy nazywali tak chwilę, gdy wiatr milknie a woda się wygładza. Spokój nie jest tu dodatkiem. Siedzi w imieniu od samego początku, i po polsku wraca jako spokój i łagodność.

Imię przyjęło się najmocniej u Rosjan. Była święta Galina z Koryntu, męczennica z trzeciego wieku. Kilkanaście stuleci później Galina Ułanowa tańczyła jako primabalerina Teatru Bolszoj, a widzowie zapamiętali jej imię razem z nią. Tak grecki spokój dostał rosyjską twarz.

Galina nie ma u nas zdrobnienia. Nie ma męskiego odpowiednika. Zostaje sama, prosta, trzy sylaby łatwe do zawołania w szkolnym dzienniku. Brzmi cicho, bez rozgłosu. A pod spodem wciąż leży greckie słowo o spokojnym morzu, galḗnē.