Gabija

Gabija to imię z litewskiego. Tak nazywała się bogini ognia i domu, ta, która pilnowała ogniska w bałtyjskich chatach. Ludzie karmili ją solą i chlebem, a wieczorem przysypywali żar popiołem, żeby spała spokojnie i nie zgasła.

Językoznawcy wiążą imię z czasownikiem gaubti, czyli okrywać. To ten sam ruch, co przysypanie żaru na noc. Pewności nie ma, bo takich tropów nie da się udowodnić. W podaniach Gabija pokazywała się jako czerwony kot albo kogut. Kiedy rodzina przenosiła się do nowego domu, zabierała żar ze starego ogniska, żeby bogini poszła razem z nią.

W Polsce Gabija brzmi obco i krótko. W dzienniku obok Gabrieli od razu widać różnicę, a przecież imiona nie mają wspólnego korzenia. Dziewczynka z takim imieniem nosi litewską boginię ognia, bez zdrobnienia i bez polskiej odmiany.