Francesca

Francesca to imię z łaciny. Powstało od męskiego Franciscus, czyli „Francuz". Z Włoch ruszyło w świat i po drodze zmiękło, nabrało śpiewnej, południowej barwy. Obok znaczenia „francuski" chodzi za nim drugie, „wolny", bo plemiona Franków, od których poszła nazwa Francji, uchodziły za ludzi wolnych.

We Włoszech imię zapamiętano dzięki Dantemu. W piątej pieśni „Piekła" umieścił Francescę da Rimini wśród kochanków, a czytelnicy spierają się o nią do dziś. Rzym dał później świętą, Francescę Rzymiankę, wspominaną dziewiątego marca.

Do Polski imię weszło w innym stroju. W metryce i w szkolnym dzienniku zapisze się jako Franciszka. W domu wystarczy Frania albo Franka. Męski odpowiednik to Franciszek.