Freya

Freya przyszła do nas ze staronordyckiego Freyja. Tak Skandynawowie nazywali swoją boginię miłości. Ale zanim imię trafiło do bogini, słowo freyja znaczyło po prostu „pani" albo „dama". Ten sam germański rdzeń zostawił ślad w niemieckim Frau, czyli kobieta, pani.

Bogini Freyja miała męski odpowiednik, Freyra, a jego imię znaczyło „pan". Widać więc, skąd bierze się sens tego imienia. Freya to pani.

W Polsce imię brzmi obco i długo w ogóle się u nas nie pojawiało. Dopiero od niedawna widać je w metrykach i na listach w przedszkolu. Nie ma polskiej wersji ani zdrobnienia, bo przyszło do nas gotowe, prosto ze Skandynawii. Nauczycielka czyta je z listy tak, jak się pisze. I zostaje przy jednym znaczeniu: pani, dama.